مادر!

تو جانانه جام بلای ما را نوشیدی و لباس رنج و محنت ما را پوشیدی،اينك حرير محبت فرزندانت را بپوش و شربت شهد عشق آنان را بنوش  . . .

مادرم!

در گرامي داشت روزت ، زيباترين ستاره ي سپاس را به پاس پاسداري بي كرانت از ما بر آسمان پرمهرت مي آويزم!

روزت مبارك مادر . . .

دوس داشتي ادامه مطلبم يه نگاهي بنداز !

تقدیم به همه اونایی که حتی  یه ستاره تو هفت آسمون ندارن :

اگر سهم من از این همه ستاره فقط سوسوی غریبی است ،غمي نيست!

همين انتظار رسيدن شب برايم كافيست . . .

روي آن شيشه تبدار تو را ها کردم
اسم زيباي تو را با نفسم جا کردم
حرف با برف زدم سوز زمستاني را
با بخار نفسم وصل به گرما کردم
شيشه بد جور دلش ابري و باراني شد
شيشه را يک شبه تبديل به دريا کردم
عرق سردي به پيشاني  آن شيشه نشست
تا به اميد ورود تو دهان وا کردم
در هواي نفسم گم شده بودي اي عشق
با سرانگشت تو را گشتم و پيدا کردم
با سرانگشت کشيدم به دلش عکس تو را
عکس زيباي تو را سير تماشا کردم
و به عشق تو فرآيند تنفس را هم
جذب اکسيژن چشمان تو معنا کردم
باز با بازدمي اسم تو بر شيشه نشست
من دمم را به اميد تو مسيحا کردم
پنجره دفترم امروز شد و شيشه غزل
و من امروز براين شيشه تو را ها کردم
آن قدر آه کشيدم که تو اين شعر شدي
جاي هر واژه ، نفس  پشت نفس جا کردم

راستي عيدتونم مبارك

به تقويم ها اعتمادي نيست،هروقت متحول شديم عيد مبارك!!!